Jak rozmawia brzuchomówca
Brzuchomówca śmieje się szeroko i rozmawia z kukiełką siedzącą mu na kolanach. W ten sposób doskonali swe umiejętności kontrolowania oddechu i ruchów języka. Kiedy mówi głosem kukiełki, oddycha głęboko i artykułuje słowa w normalny sposób, jednocześnie kurcząc język i poruszając tylko jego koniuszkiem, co pomaga mu unosić i kurczyć krtań (narząd w tchawicy ze strunami głosowymi), zacieśniać głośnię (szpara pomiędzy strunami głosowymi) i kłaść nacisk na struny. Dzięki tym zabiegom potrafi tłumić i rozpraszać dźwięki, sprawiając wrażenie, że dochodzą z różnych stron. Odwraca uwagę widzów, poruszając główką i oczami kukiełki, ciągnąc za ukryte sznurki i dźwignie, synchronizując ruchy ust kukiełki z wypowiadanymi słowami. Szeroki uśmiech, który pojawia się w trakcie każdej wypowiedzi lalki. Kiedy brzuchomówca pragnie sprawić wrażenie, że głos dochodzi z oddali, przyciska język do podniebienia i wydaje bardzo słaby głos. Trzymając język w tej samej pozycji, może mówić głębokim i chrapliwym głosem, sugerując np., że dochodzi on z wnętrza pudełka. Podobnie, kiedy mówi cienkim i piskliwym głosem, sugeruje, że dochodzi on spod sufitu czy z dachu. Rzymianie sądzili, że dźwięki powstają w brzuchu, a kiedy ich prorocy przepowiadali przyszłość, posługiwali się właśnie brzuchomówstwem.